তোমাৰ শব্দত মায়া আছিল
বুকুত দুখ আছিল
দুচকুত কাজল
দুখবোৰ নিগৰি
দুচকুৰ উপত্যকাত ঢৌ তুলিছিল
সপোন তোমাৰ প্ৰিয় আছিল
আকাশখন বুকুতে আছিল
হেপাঁহবোৰৰ সৈতে
কল্পনাৰ সাগৰত
সপোন দেখি
পাহৰি আছিলা
বাস্তৱ !
তথাপিও
তোমাৰ শব্দত মায়া আছিল
তুমি চাব খোজা আকাশখন
মোৰ দুচকুত আছিল(!)
আছিলনে সচাঁকৈয়ে ?
প্ৰেম নামৰ ষ্টপেজটোত ৰৈ
এদিন সুধিছিলা
তোমাৰ চকুত ইমান ধূসৰতা কিয় ?
তেতিয়াও
তোমাৰ শব্দত মায়া আছিল
মেঘবোৰে বগুৱা বাই
এদিন বৰষুণ সৰাইছিল
বৰষুণজাকৰ পিছত
এআকাশ দুখ লৈ
সৰাপাত বুটলি ৰৈ আছিলোঁ,
সিদিনা ধূসৰতা নাইকিয়া হৈছিল
দুচকুত আকাশ চাবলৈ
কোনেও ৰৈ থকা নাছিল ৷
No comments:
Post a Comment