মোৰ ফেচবুক প্ৰফাইলটো চালে বোধকৰো মই বৰ্তমান কি কৰি আছোঁ আপোনালোকে হয়তো অনুধাৱন কৰিব পাৰিব ৷ কিন্তু ময়ো 'ডেলিভাৰী বয়'ৰ কাম কৰিছিলোঁ পাৰ্ট টাইম হিচাপে ৷
২০১৮ চন মানৰ জুন-জুলাইৰ কথা যেতিয়া "উবেৰ ইটচ্"(uber eats) গুৱাহাটীত প্ৰথম আহিছিল ৷ মই তেতিয়া বেলেগ এটা MNC ত কাম কৰি আছিলোঁ ৷ ৰাতিপুৱা ডিউটি থাকিলে গধূলিৰ সময়কণ মোৰ ৰাহি হৈছিল যদিও মোৰ কৰিবলগীয়া একো নাছিল ৷ আমাৰ ষ্টুডিঅটোও তেতিয়া ৰাজগড়লৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল আৰু মইও মোৰ পুৰণি ভাড়াঘৰটো সলাই জালুকবাৰীলৈ আহিছিলোঁ নতুনকৈ ৷ জালুকবাৰীখন গুৱাহাটী সংলগ্ন যদিও কিছুমান ক্ষেত্ৰত জালুকবাৰীখন গাওঁ যেন অনুমান হৈছিল (যিটো মোৰ ব্যক্তিগত ধাৰণা) ৷ যিহেতুকে ২০১১ৰ পৰা মই গুৱাহাটী ক্লাৱ/উজানবজাৰৰ আশে পাশে আছিলোঁ তেতিয়াৰ পৰাই গধূলি সময়কণ মোৰ বাবে বৰ ৰোমাঞ্চকৰ আছিল ৷ কলেজ এৰাৰ পৰা কৰ্মক্ষেত্ৰত যোগদান কৰালৈকে মই গধূলিটোক লৈ বৰ আবেগিক আছিলোঁ ৷ গধূলি বিহাৰীৰ দোকানৰ চাহ, সূৰ্যাস্তৰ সময়খিনিত মোৰ নদীৰ পাৰটো আৰু লতাশিলত তহল দিয়াটো মোৰ দৈনন্দিন কাম কাজৰ ভিতৰত বুলি ধৰি লৈছিলোঁ ৷ কিন্তু জালুকবাৰীলৈ গৈ মোৰ সেই সময়খিনি নাযায় নুপুৱায় ৰ দৰে হৈছিলগৈ ৷ কি কৰোঁ কি নকৰোঁ ভাবি মাজে মাজে গুৱাহাটী ক্লাৱলৈ এপাক মাৰিছিলোঁ ৷ হেন সময়তে বন্ধু উদ্দীপ্তই নতুন ষ্টুডিঅত এডিটিঙৰ ক্লাছ কৰাইছিল ৷ এদিন সুধিলোঁ, "মোকো কিবা নিশিকোৱা কিয়!"
উত্তৰত সি কি ক'লে মই পিছত কেতিয়াবা জনাম বাৰু ৷ যা হওঁক এনেকৈ কি কৰো নকৰোকৈ থাকোতে এদিন নিশা কমাৰ্চ পইণ্টৰ আড্ডাত লক্ষ্য কৰিলোঁ দুটামান ল'ৰাই পিঠিত এটা বেগ লৈ বাইকত J14 ৰ পৰা কিবা পেকিং কৰা খাদ্য উঠাই লৈ গৈ কিছু সময় পিচত আকৌ আহি ৰৈ থাকেহি ৷ ইকথাই সিকথা নহয় বুলি এজন ল'ৰাক কিছু সময় বিচাৰি সকলোখিনি কথাৰ আতিগুৰি ল'লোঁ ৷ ল'ৰাজনে মোক ক'লে 'কাইলৈ শনিবাৰ যদি আপুনি ইণ্টাৰেষ্টেড তেন্তে আপুনি ১ বজাৰ আগতেই জয়ানগৰৰ অফিচত গৈ খবৰ কৰক ৷' কথামতেই কাম ৷
পিছদিনা পুৱা দাদা এজনৰ সৈতে গৈ জয়ানগৰত থকা উবেৰৰ অফিচ ওলালোঁগৈ ৷ অফিচত গৈ সকলো গম লৈ 'ড্ৰাইভাৰ ৰেজিষ্ট্ৰেচন'ৰ বাবে যি যি লাগে দেখুৱাই মেলি ময়ো 'ডেলিভাৰী বয়' হিচাপে জইন কৰি ল'লোঁ ৷ সেইখিনি সময়ত ৰেজিষ্ট্ৰেচন সম্পূৰ্ণ বিনামূলীয়া আছিল ৷ লগত এটা ৰেইনকোট আৰু দুটা টি-ছাৰ্ট দি পঠিয়ালে ৷ ময়ো সেইখিনি লৈ আহিলোঁ ৷ পিছদিনা দেওবাৰ ৷ পুৱা ১২ মান বজাত স্কুটীখন লৈ ওলাই আহিলোঁ জালুকবাৰীৰ ৰূমৰ পৰা ৷ লক্ষ্যস্থান লতাশিল ৷ আহি থাকোতেই শান্তিপুৰ পাৰ হোৱাৰ পিছতে এপটো খুলি অনলাইন হৈ ল'লোঁ ৷ কাছাৰী পোৱাৰ অকণমান আগতেই ম'বাইলটো ৰিং হ'ব ধৰিলে নেৰানেপেৰাকৈ ৷ স্কুটীখন ৰাস্তাৰ কাষলৈ নি ম'বাইলটো উলিয়াই দেখোঁ এটা অৰ্ডাৰ আহিছে ৷ মনটো কিবা এটা ভাল লাগি গ'ল ৷ ৰিচিভ কৰিলোঁ ৷ দীঘলী পুখুৰীৰ কাষত থকা 11th avenue ত যাব লাগিব ৷ Description ত সকলো জিলিকি উঠিছে কিহৰ অৰ্ডাৰ হয় ৷ কিন্তু তেতিয়ালৈকে ক'ত ডেলিভাৰী দিব লাগিব তাৰ একো তথ্য নাই ৷ যা হওঁক 11th avenue ত গৈ ম'বাইলটো দেখুৱালোঁ ৷ তেওঁলোকে কিছু সময়ৰ বাবে অপেক্ষা কৰিব কৈ অৰ্ডাৰটো হলত মোৰ হাতত দিলে বিলখনৰ সৈতে ৷ প্ৰথম এনেকুৱা অৰ্ডাৰ পাই ক'ত দিম কি কৰিম বুলি ম'বাইলটো খেপিয়ালোঁ ৷ তাত যেনেকৈ সুধি গৈছে তেনেকৈ উত্তৰ দিয়াৰ পিছত মই ক'লৈ যাব লাগিব মোৰ ম'বাইলত মেপখনৰে সৈতে এড্ৰেছটো লিখিত ৰূপত ওলাল ৷ এতিয়া অৰ্ডাৰটো 'পিক্' কৰি তাত ডিচপ্লে হৈ থকা ফোন নম্বৰটোত ফোন কৰি কনৰ্ফাম হৈ ল'লোঁ ৷ এইবাৰ মোৰ গন্তব্যস্থান ৰিহাবাৰী ৷ ৰাস্তা বিচাৰি বিচাৰি যানজঁট পাৰ হৈ এটা সময়ত ৰিহাবাৰীৰ সেই স্থান পালোগৈ ৷ ফোন কৰি গৃহস্থৰ হাতত অৰ্ডাৰটো দিয়াৰ পিছত তেওঁ মোক পাবলগীয়া টকা দিলে ৷ ময়ো সেইখিনি লৈ ডেলিভাৰ্ড অপচনটো দবাই দিলোঁ ৷ উবেৰৰ পৰা মেচেজ আহিল ৷ মোক টাৰ্গেট দিলে যে যদি মই সিদিনা পাঁচটা অৰ্ডাৰ দিব পাৰোঁ মোক দুশ টকা ব'নাচ দিব ৷ গধূলিটোৰ শেষত তেওঁলোকৰ হিচাপটো ফুলফিল হোৱাত মই দিবলগীয়া টকাৰ পৰা দুশ টকা কমাই যিটো পাব লাগে তাৰ মেচেজ আহিল ৷ এইদৰে সপ্তাহটোৰ প্ৰতি বৃহস্পতিবাৰে উবেৰে মোৰ একাউণ্টৰ পৰা যিটো পাব লগা থাকে সেইখিনি দিব কয় ৷ ময়ো দি যাওঁ ৷
এতিয়া আহোঁ অন্য এটা কথালৈ ৷ মই এটা ভাল MNC ত জব কৰি থকাৰ পিছতো কিয় উবেৰ ইটচ ৰ 'ডেলিভাৰী বয়' ৰ দৰে কামটোত হাত দিছিলো ? মাহটোৰ শেষত এটা ভাল দৰমহা পোৱাৰ পিছতো কিহৰ অভাৱৰ বাবে মই 'ডেলিভাৰী বয়' হিচাপে কাম কৰিব লগা হ'ল সেই বিষয়ে মোৰ অজ্ঞাতে যে মোৰ বন্ধুমহলত এটা খলকনিৰ সৃষ্টি হ'ব মই পূৰ্বতে অনুমান কৰিছিলোঁ ৷ কিন্তু মোৰ যুক্তি আছিল এনেধৰণৰ- কোনো কামৰ সৰু বৰ নাই আৰু কৰ্ম অনুযায়ী শ্ৰমিকৰ সন্মানক লৈ আমি কিমান সচেতন তাক জুখি চোৱা ৷ দ্বিতীয়তে, মই ভাবিছিলোঁ আঠটা ঘণ্টা মই কাম কৰাৰ পিছতো বাকীখিনি সময় এনে শুই বহি নষ্ট কৰাতকৈ যদি কিবা এটা কৰি থাকো লগতে বেলেগ বেলগ মানুহৰ সংস্পৰ্শত থকাত কিবা অলপো যদি লাভ হয় সেয়া এটা 'লেচন' হিচাপে ল'ব পৰা যাব ৷ আৰু ইয়াৰ বিনিময়ত মোৰ যথেষ্ট লাভ হৈছে বুলি ক'ব খোজো ৷ তৃতীয়তে, মোৰ সবল যুক্তি আছিল কিছুমান কথা কিতাপত পঢ়াতকৈ যদি আমি সেই চৰিত্ৰবোৰ সচাঁকৈ বিচাৰোঁ তেন্তে সেইবোৰৰ ধৰণ কৰণ কপি কৰিব পৰা যায় যিহেতু মই মানুহৰ কথাবোৰ বুজিব চেষ্টা কৰোঁ ৷ প্ৰতিগৰাকী মানুহেই বিভিন্ন ধৰণে চিন্তা কৰে গতিকে মানুহৰ মাজত মানুহ বিচৰাটো ইমান কম সময়ৰ ভিতৰত সহজ নহয় ৷ আৰু 'উবেৰ ইটচ' ৰ যোগেদি মই সেইখিনিত যথেষ্ট উপকৃত হৈছোঁ ৷
এদিন তাৰ মাজতে এইবোৰ এৰি পুনৰ মোৰ নিচাবোৰৰ মাজত সোমাই যোৱাত বহুদিন মানুহৰ সংস্পৰ্শলৈ তেনেকৈ যোৱা হোৱা নাই ৷ সদায় চেষ্টা কৰোঁ নিজে ভালপোৱাকৈ থাকিবলৈ ৷ হাজাৰ মানসিক কষ্টতো কেনেকৈ স্ফুৰ্তি কৰিব লাগে সেয়া বুজো ৷ সুখী হৈ থাকিব খোজোঁ সদায় ৷ যি কৰি আছো, নিজকে নিয়োজিত কৰি তাৰেই জীৱনটো সজাব খোজোঁ ৷ কোনোদিন কাৰো সহানুভুতিৰ পাত্ৰ হ'ব নিবিচাৰোঁ ৷
শেষত এটাই ক'ম যে তিতা-মিঠা-কেহাঁৰ লগতে জ্বলা-পোৰাইও জীৱনটো ধুনীয়া কৰে ৷ আৰু যিসকল ব্যক্তিয়ে মোক এতিয়া 'ই ডেলিভাৰী বয়ো আছিল নেকি' বুলি মনতে ভাবিছে তেওঁলোকলৈ লাল চালাম!
