চাৰপ্ৰাইজ

নিজৰ প্ৰিয়গৰাকীক চাৰপ্ৰাইজ দি পাইছেনে কেতিয়াবা? এই ধৰক বাৰ্থডে চাৰপ্ৰাইজ, এনিভাৰ্চেৰী চাৰপ্ৰাইজ, ব্লা ব্লা ব্লা… ধেইত্ কি যে সুধিলোঁ! আৰে দস্তুৰমত পাব না…

ময়ো এবাৰ চাৰপ্ৰাইজ দিবলৈ চেষ্টা এটা চলাইছিলোঁ ৷ মাজতে আমাৰ সম্পৰ্কটো একেবাৰে ভাগি যোৱাৰ দৰেই হৈছিল ৷ লাহে লাহে যেনিবা আকৌ আগৰ দৰে নহ'লেও যোৰা টাপলি মাৰি কিবাকৈ 'হেন্দেল' কৰিবলৈ যথেষ্ট চেষ্টা কৰিছিলোঁ ৷ 'সম্পৰ্ক'বোৰ বাৰু manpower management ৰ ক্লাচ লৈ কৰিব পৰা বস্তু নে আৰু! যা হওঁক, মোৰ ফালৰ পৰা সম্পূৰ্ণ উজাৰি দি তেওঁক কাতৰ অনুৰোধ কৰিছিলোঁ যাতে মোক সেই সময়ত তেনেকুৱাকৈ এৰি থৈ নাযায় ৷ প্ৰভুভক্ত কুকুৰৰ দৰে আচৰণ কৰিছিলোঁ নিজৰ ভুলৰ প্ৰায়চিত্ত বিচাৰি ৷ নকৰিবলগীয়া একোৱেই নাছিল চাগে ৷ বোধকৰোঁ তেখেতৰো মগজুটোত অলপ 'সহানুভুতি' নামৰ শব্দটোৱে দোলা দিছিল ৷ এদিন খবৰ দিলে যে ''ঠিক আছে এদিন আকৌ লগ হওঁ ৷ কি কথা থাকি গ'ল মোক জনাবি ৷ লগত মোৰ বেষ্ট ফ্ৰেণ্ড থাকিব'' ৷ 

মোক আৰু কি লাগে! মই পৃথিৱীৰ সুখী মানুহ সিদিনা একপ্ৰকাৰৰ ৷ আৰে নহ'মেই বা কিয়; যাক দিনটোত এবাৰ মাত্ৰ দেখা পাবলৈ মই পগলা হৈ থাকিছিলোঁ ৷ যাৰ মাতটো শুনিয়েই মই প্ৰথম প্ৰেমত পৰিছিলোঁ জীৱনৰ ৷ যাৰ এটা 'ফৰৱাৰ্ড মেচেজ'কে দিনটোত উৰাই ঘূৰাই পঢ়ি নিজক বিলীন কৰি দিছিলোঁ 'তুমি তুমি ভাৱনা'ত ৷ সেইগৰাকীয়ে যোৱা ছয়টা মাহে ফোন এটাটো বাদেই ৰাস্তাত দেখা পালেও ছাটিটো ঢাকি পাৰ হৈ যায় ৷ হোষ্টেলৰ সমুখত মই ৰৈ থকা গম পাই ওলোৱা সোমোৱা সময়কণেই সলনি কৰি লৈছিল ৷ ইমানবোৰৰ পিছতো যেতিয়া ক'লে 'লগ কৰাৰ কথা' মোৰ কেনেকুৱা লাগিব পাৰে আপুনি অনুভৱ কৰক! উফ্… মই বুজাব নোৱাৰিম ! 

মই উন্মাদ একপ্ৰকাৰৰ ৷ আমাৰ হোষ্টেলৰ দুজন মোৰ ভাল বন্ধুক কথাটো জনালোঁ ৷ সিহঁতে কিছু সকাহ পালে মোৰ সেই সময়খিনিৰ আগৰ অৱস্থাটো দেখি ৷ সিহঁতেও ভাবিলে আকৌ ঠিক যাব সম্পৰ্কটো আমাৰ ৷ মোক বুজালে লগ পালে কি বুলি,কেনেকৈ ক্ষমা খুজিম ৷ এজনে শ্বাহৰুখ খানৰ 'ডায়লগ' কিছুমান মনত ৰাখিবলৈ প্ৰেক্টিছ কৰালে ৷ দুটা দিন সম্পূৰ্ণ ডায়লগ প্ৰেক্টিছ কৰি 'প্ৰেজেণ্টেচন'ৰ বাবে সাজু হ'লোঁ ৷ 'ট্ৰেজিক হিৰো'ৰ লুকটো সলনি কৰি 'কুল' লুক এটা ধাৰণ কৰিলোঁ ৷ হোষ্টেলৰ এজনে মোৰ চুলিত ফনী ব্যৱহাৰৰ অভ্যাসটো সলনি কৰাই আঙুলিকেইটাৰে উঠাই ৰাখিবলৈ অভ্যাস কৰোৱাৰ লগতে 'Set Wet' জেলৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ উপদেশ দিলে ৷ আইনাৰ সমুখত দুটা ৰাতি শ্বাহৰুখ খানৰ ভংগিমাৰে নিজকে কল্পনা কৰিলোঁ ৷ ভাবিয়েই ল'লোঁ যে সম্পৰ্কটো আকৌ ঠিক হৈ গ'ল! তেওঁ পুনৰ মোৰ জীৱনলৈ আহিল ৷

লগ কৰা দিনটোৰ আগৰ সন্ধিয়াটো আমি লগৰকেইটাই আড্ডা দি থাকোতে ঘপহকৈ মনলৈ আহিল যেন কিবা এটা ৰৈ গ'ল ৷ ইমানদিন পিছত লগ কৰিম যেতিয়া 'আৰু অলপ' কিবা এটা সাল সলনি যেন ৰৈ গৈছে ৷ তেনেতে মনলৈ আহিল 'চাৰপ্ৰাইজ'ৰ কথা ৷ লগৰ দুজনক ক'লোঁ,

"ভাই কালি এটা হেল্প কৰ প্লীজ ৷ মই তাইক চাৰপ্ৰাইজ দিম ৷ তহঁতে দুয়ো নিজৰ গাৰ্লফ্ৰেণ্ডক লগ ধৰ আমি সৱেই 'নেহৰু' যাম ৷ তহঁত আগতীয়াকৈ গৈ তাত বহি থাকিবি আমি পিছে পিছে ওলামগৈ ৷ দেখিলে হঠাতে লগ পোৱা বুলি ক'ম ৷ মই অকলে কিমান আৰু 'ছ'ৰি' ক'ম! তহঁত থাকিলে মোৰ অলপ সুবিধা হ'বদেচোন ৷ সুযোগ মিলাই তহঁতেও মোৰ হৈ দুই এটা ডায়লগ দি দিবি ৷ মোৰ 'ইজি' হ'ব প্লাছ তই নতুনকৈ চিনাকী হোৱা ছোৱালীজনীৰ লগতো মোক সন্দেহ কৰে গতিকে কাইলৈ খোলা খুলিকৈ কৈ দিম সকলো ৷ না ৰহেগা ডাউট, বচ যায়েগা ৰিলেচনশ্বিপ ৷ কেৱল পানবজাৰৰ পৰা ৰেড্ ৰ'জ এটা লৈ থ'বি দহটকীয়া ৷ তাই গোলাপ বহুত ভাল পাই বে ৷ প্লীজ…"

সিহঁতেও কথা বতৰা পাতি সকলো মেনেজ দি কথা দিলে ৷ ময়ো ৰাতি শোৱাৰ আগত তেওঁৰ নম্বৰত মেচেজ এটা ড্ৰপ কৰি দিলোঁ 'কাইলৈ চাৰে তিনি বজাত 'নেহৰু পাৰ্ক'ত লগ পাম' বুলি ৷ সিফালৰ পৰা এপ্ৰুভড্ হোৱাত 'হিয়াত এপাহি গোলাপ' গানটো শুনি শুনি শুই গ'লোঁ ৷

পিছদিনা আবেলি আমি একেলগেই আগবাঢ়িলোঁ ৷ তেওঁৰ লগৰজনীৰ লগত পিছে পিছে ৷ মই আগে আগে 'চিজি' ৰ আগেদি ৰাস্তাটো পাৰ হওঁতে এপাকত পিছলৈ চালোঁ ৷ নাই পৰা নাই ৰাস্তাটো পাৰ হ'বলৈ ৷ মনটোৱে ক'লে 'যা ভাই পাৰ কৰাই লৈ আহ' পিছমুহুৰ্ততে ক'লে 'নাযাবি ভাই, যোৱা ছটা মাহে এনেয়ো এইটো ৰাস্তাৰে অকলেই কলেজ অহা যোৱা কৰিছে পাৰিব' ৷ নগ'লোঁ ৷ কিছুসময় পিছতে আহিল কোনোমতে ৰাস্তাটো পাৰ হৈ ৷ ফুটপাথটো পায়েই মোলৈ কথাৰ গুলীবৰ্ষণ, 'এনেকৈ হুদু চোৱাদি চাই আছ যে পাৰ কৰাই আনিব পৰা নাছিলি' ৷ একো নক'লোঁ ৷ সম্পূৰ্ণ মৌনব্ৰত ৰাখি নেহৰু অভিমুখে আগবাঢ়িলোঁ ৷

টিকট কাটি নেহৰুৰ বাওঁফালেদি আগবাঢ়ি ব্ৰীজখন পাৰ হ'লোঁ ৷ দূৰৰ পৰাই চাইছোঁ ইহঁতকেইটা মানে লগৰকেইটা ক'ত আছে ৷ পিছফালেও লক্ষ্য কৰিছোঁ যাতে তেওঁৰ পৰা দূৰত্ব বেছি নহয়, নহ'লে 'প্লেনিং' বুলি গম পাই যাব ৷ যা হওঁক নেহেৰুৰ 'পাজল'টোৰ কাষতে লগৰ চাৰিওটাই আড্ডা মাৰি থকা দেখি মোৰ মুখলৈ পানী আহিল ৷ লাহেকৈ ঘুৰি তেওঁৰ ওচৰলৈ পিছুৱাই আহিলোঁ ৷

-"আৰু কোৱা, ইমান দিন কি কি কৰিলা! মানে কেনেকৈ গৈছে?" প্ৰথম বাৰৰ বাবে মুখ খুলিলোঁ ৷

-"গৈছে ঠিক ঠাকে ৷ কিয় মাতিছিলি ক'? আৰু 'তই' ৰ পৰা 'তুমি' কিয় হ'ল? তই বুলিয়ে মাত ৷"

মনতে সকাহ এটা পালোঁ ৷ তেওঁ মানে সম্পৰ্কটো আকৌ আগবঢ়াব খুজিছে বুলি মনতে ৰস পালোঁ ৷ ভগৱানক দহবাৰমান ধন্যবাদ দিলোঁ মনতে ৷

-"নাই এনেয়ে মানে… মানে মই যিবোৰ কৰিছিলোঁ সেয়াটো ভুল আছিল বুলি মই মানি লৈছোৱেই ৷ প্লীজ ৰিলেচনটো ব্ৰেকআপ নকৰিবা ৷ আমি আকৌ আগৰ দৰে থাকিব নোৱাৰিমনে?", মোৰ দুখ-অনুৰোধ সংমিশ্ৰিত প্ৰশ্ন ৷

-"ভাবিব লাগিব ৷ বহুত হাৰ্ট হৈছোঁ মই ৷"

-"একো নাই সৱ ঠিক হৈ যাব… ৷ আৰে… ভাই……… ক'ৰ পৰা তহঁত? কি কৰিছ বে ইয়াত?" বুলি তেওঁক এৰি লগৰ দুটাক সাৱটি ধৰিলোঁ ৷ মনতে ভাবিলোঁ 'বচা ভাই, বচা মোক ৷ মই আৰু একো ক'ব নোৱাৰোঁ ৷ একো কথাই আগ বাঢ়িব নোখোজেচোন মোৰ আৰু' ৷ 

এজনে আগবাঢ়ি গৈ তেওঁৰ লগতে তেওঁৰ বেষ্ট ফ্ৰেণ্ডগৰাকীৰ লগত কথা পাতিলে ৷ পুৰণি চিনাকী সিহঁত ৷ মই আকৌ ইহঁতকেইটাক যেন আচৰিত হৈ চাইছোঁ ৷ যেন বহু দিনৰ মূৰত লগ পাইছোঁ দুয়োটাকে ৷ তেওঁক অলপ ইগন'ৰ কৰা যেন দেখুৱাই ইহঁত চাৰিওৰে লগত কথা পাতিলোঁ ৷ ভাবিলোঁ পৰিস্থিতিতো সহজ হৈ যাব লাহে লাহে ৷ আমি সকলো কথা পাতিম ভালকৈ ৷ মনৰ ভিতৰতে ডায়লগবোৰ আওৰাইছোঁ ৷ তেওঁক আৰু কি কি ক'ব পৰা যায় সকলোবোৰ 'ছিডিউল' কৰি ল'লোঁ ৷ প্ৰি প্লেন অনুযায়ী চিনাকী কৰাই দিব পাৰিলেই সুযোগ বুজি আকৌ এবাৰ সকলোৰে আগত প্ৰপ'জ কৰি দিম ৷ কিছুসময় তেনেকৈ কথা বতৰা হোৱাৰ পিছত এজনে তেওঁৰ লগত চিনাকী পৰ্ব আৰম্ভ কৰিলে ৷ মই যেন এইখিনি সময়লৈ বাট চাই আছিলোঁ ৷ লগৰটোৱে চিনাকী কৰাবলৈ আৰম্ভ কৰোতেই তাৰ মুখৰ পৰা কথা কাঢ়ি ল'লোঁ মই ৷ চিনাকী কৰাইছোঁ, "এয়া আমুক, ইয়াৰ গাৰ্লফ্ৰেণ্ড  আৰু এয়া আমুক, আমাৰ ঘৰৰ ওচৰৰ ৷ তই যে 'ডাউট' কৰি থাকিছিলি এয়াই তেওঁ ৷ হেন্দিকত পঢ়ি আছে…পল'চায়ে…ঞ্চ…

হঠাৎ লক্ষ্য কৰিলোঁ কৰবাৰ পৰা আহি তেওঁৰ সোঁহাতখনে মোৰ গালখন চুই গৈছে ৷ আস্… এয়া কি! ক্ষন্তেকপৰ পিছতে টনা আজোৰা ৷ মোক লগৰ এজনে টানি নিছে সিফালে ৷ তেওঁৰ বেষ্ট ফ্ৰেণ্ডে তেওঁক বাধা দিছে ইফালে অহাত ৷ একো তলকিব পৰা নাই ৷ দহ-বাৰ চেকেণ্ডৰ পিছত গম পালোঁ সেয়া এটা পূৰ্ণহতীয়া 'চৰ' আছিল ৷ এপাত পূৰ্ণহতীয়া চৰ মোৰ গালত ৷ অ' আই কি আচৰিত!!! 

দূৰত বহি থকাৰ পৰা লক্ষ্য কৰিলোঁ বগা কাগজখনৰ পৰা আধাকৈ ওলাই থকা এটা ৰঙা গোলাপ পৰি আছে ৷ সকলো চুপ চাপ হৈ বহি আছে ৷ তেওঁলৈ লক্ষ্য কৰিলোঁ তেওঁৰ চকুত চকুপানী ৷ খঙতে নাকৰ পাহি দুটা ফুলি আছে ৷ কেনেকুৱা ধুনীয়াজনী লাগিছে! লগৰ দুটালৈ চালোঁ এজনে ইফালে সিফালে চাই আছে ওচৰে পাজৰে থকা কোনোবাই আমাক দেখা পাইছে বুলি ৷ আনজনে তললৈ মূৰ কৰি ম'বাইলটো উলিয়াই লৈছে ৷ ইহঁত দুজনীয়ে যে সম্পূৰ্ণ অসহজ অনুভৱ কৰিছে মুখ চায়েই বুজি পালোঁ ৷

পৰিস্থিতিৰ উমান ল'বলৈ একো বাকী নাছিল ৷ বুজি পালোঁ তেওঁ লাজ পাইছে সমুখতে 'সন্দেহ'কৰা বুলি কোৱা বাবেই ৷ তাৰ মানে আকৌ এটা ভুল ৷ মনলৈ ভাৱ আহিল, "ৰিলেচনটো বাচিবগৈ নে!"

সম্পূৰ্ণকৈ তেওঁক আৰু একো কোৱা নহ'ল ৷ বেলিটো পৰি আহিছিল ৷ উভটনি যাত্ৰাত কোনেও মুখেৰে টু শব্দ এটাও উচ্চাৰণ নকৰিলে ৷ 'চাৰপ্ৰাইজ' দিবলৈ গৈ নিজেই 'চাৰপ্ৰাইজ' হৈ ঘুৰি আহিলোঁ ৷ হোষ্টেলত সোমাই সিদিনাই শপত খালোঁ চাল্লা জীৱনত কাকো 'চাৰপ্ৰাইজ' নিদিওঁ ৷ আৰে গৈছিলোঁ কি চিন্তা কৰি হ'ল কি? গোলাপ, চাৰপ্ৰাইজ, ফুচকা সকলো ফফৌ ফৌ হৈ গ'ল ৷

(কিছুমান এনেকুৱা মজাৰ ঘটনা থাকে জীৱনত সেয়ে জীৱনটো ভাল পাওঁ)