হাউচ নম্বৰ:5(c)

এটা সপোন। য’ৰ পৰা আৰম্ভ হয় এটা নতুন বাস্তৱ। সপোনটো গঁজালি মেলিছিল বি বৰুৱাৰ এটি চুকত। সপোনটো আৰম্ভণি সম্পৰ্কে জানিবলৈ আমি যাব লাগিব সেই নষ্টালজিয়াৰ স’তে সহবাস কৰা প্ৰতিজনৰ ওচৰলৈ। এপাক ভুমুকিয়াই চাও সেই সময়খিনিলৈ...
স্নেপশ্বট ১:
স্থানঃ গুৱাহাটী ক্লাৱ বাছ ষ্টপ। সময়ঃ আবেলি চাৰিবজাৰ আশে পাশে। পিন্ধনত ব্লু জীন্স আৰু বগা চাৰ্ট, হাতত এখন ৰুমাল। আগন্তুকৰ স’তে মোৰ কোনো চিনা জনা নাই। লগৰজনে আগবাঢ়ি গৈ আগন্তুকক মাত লগালে। মই কিছুদূৰ আগত গৈ ৰ’লো। কিছুসময় কথা পতাৰ পাছত আগন্তুকক এৰি লগৰজন আগবাঢ়ি আহিয়েই উচ্ছাসেৰে মোক ক’লে— ‘ই পাগল অ’। কিন্তু ভাল লিখে।’
— ‘নাম?’
— ‘উদ্দীপ্ত। আমাৰ কলেজতে পঢ়ি আছে।’
সেয়াই আৰম্ভণি... এনেকৈয়ে কোনো এদিন কাৰোবাৰ স’তে চিনা পৰিচয়।
স্নেপশ্বট ২:
ষ্টুডিঅ’ৰ ভিতৰত গীটাৰখনত হাত বুলাই কিবা ভাবত বিভোৰ। সোমায়েই লক্ষ্য কৰিলো তাৰ মুখত কিবা এটা অস্বস্তিৰ ভাব পৰিলক্ষিত। কিছুসময় যোৱাৰ পিছত ক্ৰমান্বয়ে সি সহজ হ’ল। বুকুত থকা বিষাদবোৰ সুৰেৰে কথাৰে প্ৰস্ফুটিত কৰাৰ এটা অদম্য হেঁপাহ কঢ়িয়াই ফুৰা ল’ৰাজনক দেখি মনটো ভাল লাগি গ’ল। চিনাকীপৰ্ব কেনেকৈ পাৰ হ’ল গম পোৱাৰ আগতেই এটা ভাল ভাতৃসুলভ বন্ধুত্বই গঢ় লৈ উঠিল। যদিও আগতে youtube ৰ ভিডিঅ’ত দেখিছিলো মন কৰা নাছিলো ইমান ভাল গাই বুলি।
— ‘নাম?’
— ‘অংশুমান।’
স্নেপশ্বট ৩:
অনৰ্গল ফোন আহি আছে তাৰ। মেনেজ মাষ্টৰটোৱে য’তে-ত’তে মেনেজ কৰি ফুৰিছে। কাৰোবাক যদি মোৰ গা বেয়া, পাচজন ফটোগ্ৰাফাৰ পঠিয়াই দি আছো বুলি কৈছে আকৌ কাৰোবাক বেংকত টকা জমা থবলৈ পঠিয়াইছে। আকৌ বিৰক্ত হৈ আন কাৰোবাক মই দহবছৰৰ বাবে হিমালয়ৰ শৃংগত শ্বুটিং কৰিব গৈ আছো বুলি কৈ ষ্টুডিঅ’ৰ মজিয়াতে ঢেপেচকৈ বাগৰি পেটটো পিহি আছে। সিয়েই- আন কোনো নহয়। ৰূপম (ওৰফে D.O.P) ।
স্নেপশ্বট ৪:
মদো নাখায়, চিগাৰেটো নোহোপে। মানুহ নামধাৰী এই প্ৰাণীটো সঁচাকৈ বৰ ভাল। কিছু Ultimate. হঠাৎ জোচ উঠিলেই বাইকখন লৈ ঢেপেঢেপাই উপস্থিত হয় ষ্টুডিঅ’ত। ষ্টুডিঅ’ৰ বেংকৰ হিচাপ, বাকীকেইটাই কামৰ বাবদ পাবলগীয়া পইচাৰ হিচাপ, কি কি বস্তু কিনিবলগা আছে, সোমবাৰৰ পৰা শনিবাৰলৈ ষ্টুডিঅ’ত কি কি কাম হ’ব সকলো তাৰ নখদৰ্পনত। ক’বলৈ গ’লে এলাপেচা নহয় প্ৰাণীটো। জীৱন্ত গুগল নামে পৰিচিত। বনজিত।
(আগলৈ...)