নাম নাজানো তোমাৰ
অথ: ভাল লাগে
তোমাৰ খোজৰ ভংগীমাত জোনাক সৰে
তোমাৰ লাহী কঁকালৰ ভাজত
সন্ধিয়াৰ বৰষুণ সৰে
গুৱাহাটী ক্লাৱত;
নাম নাজানো তোমাৰ
অথ: ভাল লাগে ৷
তোমাৰ আঙুলিৰ পৰশত
আখৰবোৰোচোন সাৰ পাই উঠে,
তোমাৰ মিঠা হাঁহিটোত
নজনাকৈ মোৰ মনত প্ৰেমৰ ঢৌ বাগৰে
নাম নাজানো তোমাৰ
অথঃ ভাল লাগে ৷
তোমাৰ কাজলসনা দুচকুৰ মায়াই
অামনি কৰে মোক প্ৰায়ে,
চকুত ডাঠ কাজল নাসানিবা
তুমি এনেয়ো ধুনীয়া;
আবেলিৰ গুৱাহাটী ক্লাৱটোত
তুমি এজাক বতাহ
নাম নাজানোঁ তোমাৰ
অথঃ ভাল লাগে ৷
মন যায় তোমাৰ স'তে চমুক দিবলৈ
একাপ ধূমায়িত কফিত,
মন যায় আবেলিৰ ব্যস্ততা ফালি
ফুটপাথত খোজ দিবলৈ,
মন যায় নৈঃশব্দতাৰ জাল ফালি
নিজানত অকলশৰে ৰৈ
মাথোঁ তোমাকেই চাবলৈ ৷
কিন্তু,
মন নাযায় তোমাক হেৰুৱাবলৈ !
নাম নজনাকৈয়ে তোমাক এদিন হেৰুৱাম(?)
বিষাদ নাথাকিব মোৰ বুকুত
নষ্ট হোৱাৰ দুখ নাথাকিব সিদিনা
ভগা হৃদয়ৰ গানো নাবাজিব
তথাপিও মোৰ ভাল লাগিব
তোমাৰ নাম নজনাকৈ
নষ্ট প্ৰেমিক নষ্ট মন…
নাম নাজানোঁ তোমাৰ
অথঃ ভাল লাগে ৷
(বহুদিন হ'ল কথাবোৰ সাঁচি ৰখা ৷ যদিও ডায়লগবোৰ মিছা, ফিলিংচবোৰ সচাঁ কিন্তু দেই)
No comments:
Post a Comment